

18:00 h:
Proyección Sección Oficial Caostica 24.
Caostica 24.ren Atal Ofizialaren Proiekzioa.
Caostica 24 Official Section Screening.
“The moon is blue” - Future Islands (Wandrille Maunoury) 5 min. Francia.
En la Francia rural del siglo XVIII, una cazadora sigue la pista de su antiguo amante, un vampiro disfrazado de monja. Se desata una batalla épica, impulsada por la ira, en la que la cazadora busca poner fin definitivamente a esta relación tóxica.
XVIII. mendeko Frantzia landatarrean, ehiztari batek bere maitale zaharraren arrastoa jarraitzen du, mojaz mozorrotutako banpiroa. Borroka epikoa sortzen da, haserreak bultzatuta, eta ehiztariak harreman toxiko horri behin betiko amaiera eman nahi dio.
In 18th-century rural France, a huntress is on the trail of her former lover, a vampire disguised as a nun. A breathless battle ensues, as the huntress is driven by her anger to put a definitive end to this toxic relationship.
“Ultramarino” (Silvina Guglielmotti, Maren Zubeldia) 18 min. Euskadi.
Zazu, en pleno proceso de descubrimiento de su identidad, debe decidir si participa en la celebración tradicional de su pueblo asumiendo un rol predeterminado o si se mantiene fiel a lo que realmente siente.
Herriko jaiak dira, eta Zazu, nerabezaroaren atarian bere nortasunaren bila dabilena, bidegurutze batean dago: aukeratu egin beharko du edo tradizioz zehaztutako rola bete edo bere sentimenduek agintzen diotenari jarraitu.
Zazu, in the midst of discovering their identity, must choose whether to take part in their village’s traditional celebration by assuming a predetermined role, or stay true to what they feel.
“Lady in red” (Tomás Rojo, Santiago Rindel) 12 min. España.
Una lluviosa noche de otoño, Lucía descubre a Alejo trabajando en un restaurante de Madrid. Su memoria vuela hacia el encuentro aparentemente fortuito, que ambos mantuvieron mucho tiempo atrás en una playa inhóspita de Ibiza. Ahora... ella necesita cerrar viejas heridas.
Udazkeneko gau euritsu batean, Luciak Alejo aurkitzen du Madrilgo jatetxe batean lanean. Bere oroimena itxuraz ustekabeko topaketarantz doa hegan, elkarrekin Eivissako hondartza babesgabe batean azpaldi euki zutena. Orain... zauri zaharrak itxi behar ditu.
One rainy autumn night, Lucía discovers Alejo working as a waiter in a Madrid restaurant. Her memory flashes back to the seemingly chance encounter they had long ago on a remote beach in Ibiza. Now...she needs to heal old wounds.
“Eternia” (Ezequiel Rormoser, Matías Lix Klett) 20 min. Argentina.
En un pueblo asediado por una ola de crímenes inexplicables, el detective Felipe Cárdenas investiga la muerte a sangre fría de su mejor amigo. Guiado por el fantasma de justamente su amigo muerto, las pistas lo llevan a descubrir que el líder de una secta local ha creado una misteriosa droga conocida como Eternia, con la que controla la mente de quienes la consumen. De ese modo, llega también a una revelación inquietante: él mismo fue adicto a Eternia y quizás sea el autor del crimen que investiga.
Azaldu ezinezko krimen olde batek setiatutako herri batean, Felipe Cardenas detektibea bere lagun onenaren odol hotzean buruturiko hilketa ikertzen ari da. Hildako lagunaren mamuak gidatuta, aztarnek erakusten diote tokiko sekta bateko buruak Eternia izeneko droga misteriotsu bat sortu duela, kontsumitzen dutenen gogoa kontrolatzeko. Era horretan, jkinarazte kezkagarri batera ere iristen da: bera izan zen Eterniarekiko menpekotasuna zuena, eta agian bera da ikertzen ari den krimenaren egilea.
In a town swept by a wave of inexplicable crimes, Detective Felipe Cárdenas investigates the cold-blooded murder of his best friend. Guided by the ghost of that very friend, the clues lead him to discover that the leader of a local cult has created a mysterious drug known as Eternia, which allows him to control the minds of those who take it. This leads to a disturbing revelation: Felipe himself was once addicted to Eternia, and he may be the one who committed the very crime he’s investigating.
“Vengo a devolver” (José Carlos Martín Nieto) 3 min. España.
¿Cómo es rodar con un ecosistema IA?
Nos hemos puesto a prueba y, spoiler, el resultado es… asqueroso.
Pudimos hacerlo posible gracias al hub creativo Ñ&Co Marketing & Comms con su DCE Fermín a la cabeza y al gran DOP Luis Guijarro por su visión y técnica.
“Vengo a devolver” es un cortometraje no tan distópico y no tan serio. Qué asco, ¿no?
Nolakoa da IA ekosistema batekin filmatzea?
Proba egin dugu eta, spoiler, emaitza... nazkagarria da.
Ñ&Co Marketing & Comms hub sortzaileari esker egin ahal izan genuen posible, Fermin bere DCEarekin eta Luis Guijarro DOP handiari esker, bere ikuspegi eta teknikagatik.
"Vengo a devolver" film laburra ez da hain distopikoa eta ez hain serioa. Zer nazka, ezta?
How is it to shoot within an AI ecosystem?
We put ourselves to the test and, spoiler alert, the result is… Disgusting.
We made it possible thanks to the creative hub Ñ&Co Marketing & Comms, led by their DCE Fermín, and to the brilliant DOP Luis Guijarro for his vision and technique.
“Vengo a devolver” is a not-so-dystopian, not-so-serious short film. Gross, right?
“Torta di Rose” (Tommaso Diaceri) 15 min. Italia.
Es el 50 cumpleaños de Amelia y toda su familia la espera para almorzar. Antes de su llegada, ocurre algo entre Amelia y Andrea, su hijo de diecisiete años. Un suceso que transformará un almuerzo familiar en una pequeña revolución.
Ameliaren 50. urtebetetzea da, eta familia osoa zain dago bazkaltzeko. Iritsi aurretik, zerbait gertatzen da Amelia eta Andrea hamazazpi urteko semearen artean. Gertaera honek familiako bazkari bat iraultza txiki bihurtuko du.
It is Amelia’s fiftieth birthday and her whole family is waiting for lunch. Before their arrival, something happens between Amelia and Andrea, her seventeen year old son. An event that will transform a family lunch into a little revolution.
“Pobre Marciano” (Alex Rey) 7 min. España.
El nombre que te ponen al nacer puede marcar tu destino. Que se lo digan si no al pobre Marciano Martínez Muela, que sólo quería tener un amigo con quien cantar… Pero el universo siempre conspira para hacer que tus sueños se cumplan.
Jaiotzean jartzen dizuten izenak marka dezake zure patua. Esan diezaiotela bestela Marciano Martínez Muela gizajoari; honek, lagun bat izan nahi zuen kantatzeko, besterik ez... Baina unibertsoak beti konspiratzen du zure ametsak bete daitezen.
The name you are given at birth can mark your destiny. Marciano knows a lot about that, who only wants a friend to sing with... But the universe always conspires to make your dreams come true.
“¡Abre las piernas!” (Águeda V. Flores) 13 min. España, México, Suiza.
Paula, una aficionada a las artes marciales, asiste a una cita ginecológica con un médico raro e insensible.
Paula arte martzialen zalea da, eta ginekologia-hitzordu bat du mediku arraro eta bihozgabe batekin.
Paula, a martial arts enthusiast, attends a gynecological appointment with a weird and insensitive doctor.
“Síndrome de Estocolmo” - Turista sueca (Kevin Gallego) 4 min. España.
En “Síndrome de Estocolmo”, Turista Sueca subvierte la iconografía religiosa para convertir una abducción en una celebración de libertad absoluta. Dirigido por Kevin Gallego (Flowtime), el videoclip propone una estética inspirada en el folk-horror contemporáneo, pero teñida de ironía y colorismo pop.
"Síndrome de Estocolmo" abestian, Turista Suecak ikonografia erlijiosoa iraultzen du abdukzio bat erabateko askatasunaren ospakizun bihurtzeko. Kevin Gallegok (Flowtime) zuzenduta, bideoklipak folk-horror garaikidean inspiratutako estetika proposatzen du, baina ironiaz eta pop kolorismoz jantzia.
In “Síndrome de Estocolmo” (Stockholm Syndrome) Turista Sueca subverts religious iconography to transform an abduction into a celebration of absolute freedom. Directed by Kevin Gallego (Flowtime), the music video features an aesthetic inspired by contemporary folk-horror, but tinged with irony and pop color.

21:00 h:
DJ Sessions “MIX-a Caostican”: ONDA NOVA + BKTS & POLLXLUX.
DJ Sessions “MIX-a Caostican”: ONDA NOVA + BKTS & POLLXLUX.
DJ Sessions “MIX-a Caostican”: ONDA NOVA + BKTS & POLLXLUX.
MIX-a es un espacio para personas jóvenes, en colaboración con colectivos, djs, clubs, etc… donde se den cita los y las profesionales más experimentadas junto con las personas jóvenes más ambiciosas y puedan actuar en directo en una sala profesional como Bilborock, poniendo especial atención a la igualdad en las participantes teniendo en cuenta que mujeres formen parte del ciclo en un 50%.
Actividad en colaboración con Media Attack y Bilbao Gazte.
Entrada gratuita.
MIX-a gazteentzako gunea da, kolektibo, dj, klub eta abarrekin elkarlanean, non esperientzia gehien duten profesionalak eta anbizio handiko gazteak elkartzen diren, Bilborock areto profesionalean zuzenekoak egiteko. MIX-an berdintasuna oinarrizkoa da eta partaideen erdia emakumeak dira.
Media Attack eta Bilbao Gazterekin lankidetzan egindako jarduera.
Doako sarrera.
MIX-a is a space for young people, in collaboration with musical collectives, DJs, clubs, etc… Where the most experienced professionals meet together with the more ambitious young people and can perform live in a professional concert hall like Bilborock, paying special attention to equality in the participants; 50% of participants must be women.
Activity in collaboration with Media Attack and Bilbao Gazte.
Free entrance.


ONDA NOVA es el dúo brasileño que está redefiniendo el sonido de la pista de baile. Formado por Felipe y Olavo a finales de 2025, el proyecto nació de una amistad y una obsesión compartida: fusionar la energía vibrante de la música brasileña con la electrónica más actual y la actitud del hip hop.
Con raíces profundas en el funk, el pagode y los ritmos del nordeste, ONDA NOVA construye un puente sonoro entre lo orgánico y lo digital. Sus producciones combinan beats contundentes, bajos hipnóticos y samples de percusión tradicional, todo envuelto en una estética futurista que invita al movimiento.
Cada tema de ONDA NOVA es una invitación a soltarse: un viaje que va desde el calor de una favela hasta la neblina de un club underground. Para Felipe y Olavo, la música es cuerpo, calle y celebración. ONDA NOVA no es solo un sonido, es una ola que arrastra.
ONDA NOVA dantza-pistaren soinua birdefinitzen ari den bikote brasildarra da. Felipe eta Olavok osatu zuten proiektua 2025 urtearen amaieran, eta adiskidetasun eta obsesio partekatu batetik sortu zen: Brasilgo musikaren energia zirraragarria elektronika gaurkotuenarekin eta hip hoparen jarrerarekin uztartzea.
Funk, pagode eta ipar-ekialdeko erritmoetan sustrai sakonak ditu, eta ONDA NOVAk soinu-zubi bat eraikitzen du organikoaren eta digitalaren artean. Bere ekoizpenek beat sendoak, baxu hipnotikoak eta perkusio tradizionaleko sampleak konbinatzen dituzte, guztia mugimenduari deika dabilen estetika futurista batean bilduta.
ONDA NOVAren abesti bakoitza askatzeko gonbidapena da: favela baten berotik klub underground baten lainoraino doan bidaia. Felipe eta Olavorentzat musika gorputza, kalea eta ospakizuna da. ONDA NOVA ez da soinu bat bakarrik, arrastaka eramango zaituen olatu bat da.
ONDA NOVA is the Brazilian duo redefining the sound of the dance floor. Formed by Felipe and Olavo in late 2025, the project was born from a friendship and a shared obsession: to fuse the vibrant energy of Brazilian music with cutting-edge electronica and hip-hop attitude.
With deep roots in funk, pagode, and Northeastern rhythms, ONDA NOVA builds a sonic bridge between the organic and the digital. Their productions combine driving beats, hypnotic basslines, and traditional percussion samples, all wrapped in a futuristic aesthetic that invites movement.
Each ONDA NOVA track is an invitation to let loose: a journey from the heat of a favela to the haze of an underground club. For Felipe and Olavo, music is body, street, and celebration. ONDA NOVA is not just a sound; it's a wave that sweeps you away.
BKTS es una de las figuras emergentes más interesantes del panorama actual de la musica electrónica en Euskadi.
Cuenta con una formación musical sólida, una sensibilidad artística muy personal y una propuesta sonora ecléctica que huye de lo convencional. crece en un entorno musical influenciado por el rock clásico, entre guitarras eléctricas, baterías potentes y bandas legendarias, formándose como músico profesional en percusión en el conservatorio.
Ahora, en la producción electrónica, aplica sus conocimientos a la creación musical. Ha publicado dos discos y colabora en otros proyectos como compositor.
BKTS Euskadiko musika elektronikoaren egungo panoraman agertzen ari den figura interesgarrienetako bat da.
Musika formazio sendoa, sentsibilitate artistiko oso pertsonala eta konbentzionaltasunetik ihes egiten duen soinu proposamen eklektikoa ditu. Rock klasikoaren eragina duen musika ingurune batean hazten da, gitarra elektriko, bateria indartsu eta banda mitikoen artean, kontserbatorioan perkusio musikari profesional gisa trebatuz.
Orain, ekoizpen elektronikoan, musika-sorkuntzari aplikatzen dizkio bere ezagutzak. Bi disko argitaratu ditu eta beste proiektu batzuetan kolaboratzen du konpositore gisa.
BKTS is one of the most exciting emerging figures on the current electronic music scene in the Basque Country.
He has a solid musical background, a highly personal artistic sensibility, and an eclectic sound that shuns the conventional. He grew up in a musical environment influenced by classic rock, surrounded by electric guitars, powerful drums, and legendary bands, training as a professional percussionist at the conservatory.
Now, in electronic music production, he applies his knowledge to musical creation. He has released two albums and collaborates on other projects as a composer.
Trabajo con el azar como método (mi mejor aliada y peor enemiga). Empiezo una imagen —o cualquier objeto random— sin saber dónde termina. La distorsión decide… no yo. No importa el origen, sino la transformación. Yo solo empujo el proceso hasta que algo se rompe… o se revela.
No trabajo para representar. Trabajo para desfigurar la percepción.
Intervengo retratos hasta que la identidad colapsa. El rostro deja de ser rostro y se convierte en luz, mancha, espectro. Me interesa ese instante en el que la figura pierde estabilidad y aparece algo irreconocible, más raro, más fantasmagórico.
Mi estilo es difícil de clasificar —y quizá ahí reside su fuerza—: una mezcla de surrealismo, abstracción y onirismo. Utilizo colores arbitrarios para construir escenarios que parecen pertenecer a un sueño digital.
No intento imponer un significado a mis obras. Las dejo abiertas, disponibles a cualquier interpretación. A veces hablan del exceso o de la mismísima “nada”, y es justo en esa indefinición donde surgen infinitas lecturas.
Lo que propongo es un pequeño viaje hacia el inconsciente.
Zoriarekin lan egiten dut metodo gisa (nire lagunik onena eta etsairik txarrena). Irudi bat hasten dut — edo edozein objektu random — non amaituko den jakin gabe. Distortsioak erabakitzen du... ez nik. Jatorriak ez du axola, eraldaketak baizik. Nik prozesua bultzatzen dut zerbait hautsi edo agerian geratu arte.
Ez dut adierazteko lanik egiten, pertzepzioa desitxuratzeko baizik.
Erretratuetan esku hartzen dut nortasuna kolapsatu arte. Aurpegiak aurpegi izateari uzten dio eta argi, orban, espektro bihurtzen da. Une hori interesatzen zait, non figurak egonkortasuna galtzen duen eta zerbait ezagutezina, arraroagoa, fantasmagorikoagoa agertzen den.
Nire estiloa sailkatzen zaila da — eta agian hor datza bere indarra —: surrealismoaren, abstrakzioaren eta onirismoaren nahasketa. Kolore arbitrarioak erabiltzen ditut amets digital batekoak diruditen agertokiak eraikitzeko.
Ez naiz saiatzen nire lanei esanahi bat ezartzen. Zabalik uzten ditut, edozein interpretazio egiteko prest. Batzuetan gehiegikeria edo "ezereza" bera aipatzen dute, eta zehaztugabetasun horretan sortzen dira irakurketa amaigabeak.
Inkontzienterako bidaia txikia proposatzen dut.
I work with chance as my method (my best ally and worst enemy). I begin an image—or any random object—without knowing where it will end. The distortion decides… not me. The origin doesn't matter, only the transformation. I simply push the process until something breaks… or is revealed.
I don't work to represent. I work to disfigure perception.
I intervene in portraits until identity collapses. The face ceases to be a face and becomes light, stain, specter. I'm interested in that instant when the figure loses stability and something unrecognizable appears, stranger, more phantasmagorical.
My style is difficult to classify—and perhaps that is where its strength lies—a mixture of surrealism, abstraction, and dreamlike imagery. I use arbitrary colors to construct scenarios that seem to belong to a digital dream.
I don't try to impose a meaning on my works. I leave them open, available to any interpretation. Sometimes they speak of excess or of “nothingness” itself, and it is precisely in that indefiniteness that infinite readings arise.
What I propose is a short journey into the unconscious.

















